Road to Soestdijk #2

Even een update met betrekking tot het hardloop evenement op 1 september. Zoals in de vorige blog geschreven loop ik deze om mezelf in te zetten voor ALS. In eerste instantie vond ik het ‘gewoon’ leuk om weer een evenement te doen, maar nu heeft het toch wat meer betekenis gekregen. Iemand die ik ken heeft de ziekte in zijn naaste familie van dichtbij gezien. Ik heb diegene jaren geleden ook gezien en heb besloten om met die gedachten te gaan lopen. Het motiveert mij enorm om er een beeld bij te hebben en gewoon niet op te geven. Opgeven is GEEN optie.

De afgelopen week heb ik ‘minder’ kunnen trainen dan ik wilde. Alhoewel…dat minder trainen valt ook weer mee, alleen had ik twee keer willen lopen en dat is er niet van gekomen. De laatste weken ben ik mezelf meer aan het focussen op krachttraining en in combinatie met lopen is dit natuurlijk goed. Vorige week heb ben ik 1 keer wezen lopen en dat was geen pretje kan ik je vertellen. Ik heb regelmatig blessures aan mijn rug, dat gaat beter door Yoga, maar nu schoot het er spontaan in. Echt balen, want je wilt het niet erger maken. Het weekend heb ik vrij veel ‘gewone’ beweging gehad wat ervoor zorgt dat de rug wel soepel bleef. Eigenwijs als ik ben, ben ik gisteren gewoon wezen hardlopen. Ik had wel de afspraken met mezelf dat het niet te veel pijn mocht doen en veel wandelen. Op die manier heb ik toch 5 km gelopen en ga ik met een redelijk goed gevoel richting de 7 km, want die ga ik gewoon rocken!

Liefs!

Geef een reactie