Ga toch schaatsen!

Foto: De Meent Bauerfeind

De laatste keer dat ik schreef over het schaatsen was op mijn eerste wordpress blog. Hoe staat het er nu eigenlijk voor? Vind ik het nog leuk? Gaat het beter?

In het begin van het seizoen zag ik er enorm tegenop. Heel stom, want in de zomer kan ik niet wachten tot de lessen weer beginnen. We begonnen met een hele grote groep, zoals ik waarschijnlijk al eens heb geschreven. Na een aantal weken is de groep gesplitst en toen ging het veel beter. Al een aantal jaar zit ik in dezelfde groep en iedereen komt elk jaar steeds weer terug op dezelfde dag en zelfde tijd. Heel gezellig.

Nadat het niveau weer een soort van op peil was qua groepen ging het ook steeds beter. Ik vind het zo demotiverend als je een veel te grote groep hebt, niet lekker in het ritme zit en continu achteraan rijdt. We zijn nu vanaf les 1 zo’n 3,5 maand verder en ik zit weer lekker in de groep, lekker in mijn vel en dat is dan weer heel motiverend. Sinds een week of twee rijd ik met transponder om, puur voor de leuk. Over het algemeen rijd ik heel stabiel en dat is wel leuk om te zien en ook belangrijk om stapjes verder te komen. Het rijden met transponder zorgt er ook voor dat ik meer wil rijden, na de les wil ik rijden tot ik een mooi aantal heb gereden.

Vorig jaar zei de docent over mij dat ik het ‘dieseltje’ van de groep was en dat klopt wel. Het is vaak zo dat het voor de kerst nergens op lijkt – voor mijn gevoel dan- en in de tweede helft komt het er pas uit. Dit jaar had ik de twee lessen voor de kerst het idee dat ik weer lekker op stoom was. Op het moment ben ik weer wat zoekende, maar met de jaren merk ik wel dat de oefeningen soms ineens lukken of in ieder geval beter voelen en ik ook meer durf. Wel fijn dus. We zitten nu bijna eind januari en we mogen nog lekker iets meer dan 1,5 maand schaatsen.

Love it!