Alkmaar City Run 2019

Op social media en in mijn kring van directe mensen heb ik er niet veel over gesproken, maar ik heb de Alkmaar City Run gelopen!

De afgelopen periode stond voor mij vooral in het teken van hardlopen. Het is vier jaar geleden dat ik voor het laatst een loop evenement heb gedaan, dus ik was best wel gespannen. In september 2018 zou ik weer de Damloop by night doen, maar dat werd hem toch even niet. Ik baalde hier heel erg van, dan maar focussen op iets anders. Het parcours van Alkmaar ken ik, Alkmaar is een leuke stad dus dan is het simpel om voor deze run te kiezen.

Sinds drie jaar doe ik nu aan Trim Fit, dit jaar weer een x aantal weken voor de trainingen begonnen gaan lopen om weer wat gewenning te krijgen. Al vanaf het begin van Trim Fit wist ik dat ik de City Run ging lopen, dus ik kon hier mooi voor gaan trainen. De eerste paar weken heb ik alleen de looptrainingen gedaan en de laatste 4 a 5 weken ben ik weer zelf extra gaan lopen.

En dan afgelopen week was dan DE dag en man, man, man wat was ik zenuwachtig. Afgelopen donderdag hadden we een ‘herstel training’, maar met mijn hartslag was dit totaal geen herstel training. Ik had zoiets van dat komt woensdagavond vast wel goed. Al ruim op tijd was ik in Alkmaar, wat een heel fijn gevoel was, omdat ik zo geen stress op het laatste moment zou hebben. Als een van de eerste was ik in het startvak en mocht het van mij wel beginnen, maar we moesten nog vrij lang wachten. Ik had helemaal een plan in mijn hoofd dat ik eerst nog 5 minuten zou inlopen, stretchen, oefeningen doen. Dat is allemaal niet gelukt! Ik heb minimaal gestretcht en helemaal geen 5 minuten ingelopen. Hahah dat waren vast de zenuwen. Tijdens de loop wilde ik op een tempo van 8 minuten gaan zitten en dan steeds blokjes van 6 minuten om vervolgens 2 minuten een tempo van 9 minuten te doen. Helaas is dat allemaal niet gelukt! Toen het startvak naar de start open ging schoot iedereen er vandoor en maakte mijn hartslag ook een behoorlijke piek. Het was nergens voor nodig om zo hard naar de echte start te lopen, omdat we toch nog niet mochten gaan.

En daar liep ik dan over de matten, nu was ik echt gestart…wat een run. Het hele plan wat ik had is helemaal mislukt. Ik heb op een tempo van 7:40 gelopen met een hele hoge hartslag, maar ik heb de 5 KM helemaal uitgelopen. Daar ben ik dan wel weer trots op. De laatste keer – die van 4 jaar geleden- liep ik deze run in 35 minuten, dus ik mag niet bepaald ontevreden zijn. De vuurdoop qua loop evenementen heb ik weer gehad en voelde vrij goed. Om weer een beetje gewenning te krijgen om ook met deze spanningen om te gaan wil ik wel graag nog een paar loopjes gaan doen dit jaar.

Nu is de grootste druk van de ketel en ga ik weer wat kilometers maken op de racefiets en mountainbike. Vanmorgen heb ik de eerste 5 weken afgerond met fietsen. Ik heb ik niet helemaal lekker gefietst, maar dat komt vast wel weer goed.

Fijn weekend!